NC-Because I’m sadism:The love is in the past

NC-Special FL:I am stupid

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

กลับไปอ่าน+เม้น http://my.dek-d.com/so_phantom/writer/viewlongc.php?id=934741&chapter=14

NC-Because I’m sadism:Nightmares & That truth is a cruel

ความเจ็บปวดแทรกซึมเข้ามาทุกส่วนของร่างกาย ทำให้ไม่สามารถทนฝืนนอนต่อได้ ผมฝืนเปลือกตาให้เปิดขึ้นมา รับรู้สารรูปตัวเอง ทั้งตัวเต็มไปด้วยรอยจูบ แดงเป็นจ้ำๆ รอยฟันที่เกิดจาการกัดจนเลือดซึมเป็นแผล ร่องรอยเขียวช้ำตามตัวเต็มไปหมด คราบน้ำกามกับเลือดผสมปนเปแห้งกรังติดผ้าปูที่นอนเป็นจำนวนมาก

...แค่หายใจก็เจ็บแล้ว

ทั้งๆที่คิดว่าร้องไห้มากมายเดี๋ยวน้ำตาก็หมดไป แต่ความจริงไม่ใช่ ยิ่งเราเสียใจและเจ็บปวดมากแค่ไหน น้ำตากลับไม่เคยหยุดไหลเลย ร่างกายคนเรานี่ก็แปลก ทำไมผลิตน้ำตาได้มากมายขนาดนี้นะ ทำได้ยังไง ร้องไห้ขนาดนี้แล้วไม่เหนื่อยบ้างหรอ

ร่างกายขยับไม่ได้อย่างที่ใจคิด ด้วยความปวดร้าวทั้งตัว เหมือนมันกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ไร้เรี่ยวแรง ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นไข้ร่วมด้วย

เพราะไม่มีเรี่ยวแรงและปวดหัวแทบระเบิดเลยทำได้แค่หลับตาลงอีกครั้ง...

ลมหายใจอุ่นร้อนที่รดซอกคออยู่ทำให้ผมสะดุ้งตกใจตื่น  พบกับร่างสูงที่คุ้นเคย ไล้มือฟ่อนเฟ้นไปตามตัวผมอย่างหื่นกระหาย ข้อมือที่เคยถูกมัดตอนนี้ได้ถูกปล่อยออกแล้ว ผมยกมือขึ้นปัดป้องฝ่ามือร้อนลูบไล้อยู่ตรงสะโพกนั่นออกไป

‘ปฏิเสธไปเถอะ เดี๋ยวก็ร้องเรียกหากูอยู่ดี!!!’

ว่าจบร่างสูงกว่าคว้าผ้าเช็ดหน้าที่วางอยู่บนหัวเตียงเข้ามาปิดปากกับจมูกผมอย่างแรง ผมดิ้นหนีให้หลุดจากมือใหญ่จิกเล็บลงไปบนแขนนั่นจนเลือดซึม ต่อให้กลั้นหายใจก็ทำได้ไม่นาน ต้องจำเป็นสูดสารละเหยที่อยู่บนผ้าเช็ดหน้านั่นเข้าไปอยู่ดี

ไม่นานร่างกายก็ดูจะไม่ได้เป็นของผมอีกต่อไป เพราะมันแน่นิ่งไม่ขัดขืน ในหัวรู้สึกว่างเปล่าเบาราวกับลอยได้ ตาปรอยเคลิ้ม ฉ่ำหวาน ความรู้สึกต้องการทางเพศพุ่งสูงขึ้นจนไม่สามารถควบคุมมันได้

‘หึ แค่ปอบเปอร์ก็สิ้นฤทธิ์แล้วหรอ หืมม??’

ผมเอื้อมมือที่สั่นเทาของตัวเองคล้องคอคนตรงหน้าแล้วดึงเข้ามาจูบเหมือนคนกระหายน้ำ เงาคนตัวใหญ่ทาบทับลงมาบนตัวพร้อมกับแลกน้ำลายกันอย่างเมามันส์ บดเบียดริมฝีปากเข้าหาคนตัวใหญ่อย่างไม่อาย ลิ้นเราสองคนสอดไล้พัวพันกันไปมาดูดดุนกลีบปากของอีกฝ่ายเพราะต้องการยั่วเย้าอารมณ์ ผมต้องการ....

ต้องการมากกว่านี้!!!!!

นิ้วมือเรียวยาวขย้ำกลุ่มเส้นผมคนข้างบนไว้เต็มกำมือก่อนจะออกแรงกระชากจนอีกฝ่ายหน้าหงายเชิดขึ้น ผมแลบลิ้นเลียไล้ลงมาตั้งแต่กรามของร่างสูงเรื่อยมาถึงไหปลาร้า ฝังเขี้ยวที่ไปตามไหล่แกร่ง

ร่างกายที่น่าหลงใหล ซิกแพคและกล้ามเนื้อแน่นๆของคนตรงหน้าทำให้ผมเคลิ้ม เล่นสนุกอยู่นาน คนตัวสูงกัดฟันกรอดเมื่อผมลงลิ้นเข้ากับร่องซิกแพค ยิ่งเกร็งมากเท่าไรกล้ามเนื้อหน้าท้องยิ่งนูนเด่นเป็นร่องชัดเจนมากยิ่งขึ้น มือผมเล่นสนุกไม่หยุด ไล้วนรอบเม็ดสีแดงเข้มทั้งสองข้างไปมาอย่างชอบใจ ลิ้นก็เลียหน้าท้องแกร่งไปด้วย มีความสุขสุดๆ

‘อ๊ะ’

‘หยุดเล่นได้แล้ว’

มือใหญ่คว้าตัวผมขึ้นไปนั่งคร่อมตักเขาเอาไว้ บั้นท้ายถูกจับให้กดถูไถกับส่วนแข็งแกร่งไปมา พร้อมกับลิ้นอุ่นร้อนตวัดลงเม็ดปทุมถันเหมือนกับจะกลืนกินเข้าไป คนร่างสูงทั้งรัว ตวัด ดูดดุน จนแข็งเป็นไต ผมอดไม่ได้ที่จะแอ่นอกตอบรับสัมผัสแบบนั้น  

‘อ๊ะ อ๊า!! จูบ...จูบหน่อย’

ไม่รอช้าริมฝีปากก็เคลื่อนเข้าหากันแทบจะทันที บดเบียดจูบอย่างรุนแรง สอดลิ้นกวาดไปทั่วโพรงปาก ปลายลิ้นอุ่นนุ่มหยอกเย้าไปมา มือเริ่มซุกซนไล่ลงต่ำคว้าจับท่อนลำใหญ่ของอีกฝ่ายไว้เต็มไม้เต็มมือ จนเกือบจะกำไม่มิด แล้วรูดขึ้นลงเบาๆ เรียกเสียงครางทุ้มได้ไม่ยากเลย

‘อ...อืมมม ซี๊ดดดด....’

ผมได้แต่มองใบหน้าหล่อๆที่เต็มไปด้วยความอยากแล้วหัวเราะคิกๆอยู่คนเดียว อืมมมม ถ้าทำแบบนี้เขาจะครางอีกมั๊ยนะ คิดแล้วก็ก้มลงแลบลิ้นแตะลงบนส่วนปลายในมือเบาๆ น้ำใสๆที่ปริ่มอยู่บนยอดไหลยืดติดปลายลิ้นตามมา ก่อนจะก้มลงไปใหม่ มือยังคงรูดรั้งอยู่ที่ส่วนโคน ผมอยากจะกลืนกินมันเข้าไปแต่น่าเสียดายที่ปากผมไม่ใหญ่พอที่จะเอาเข้าไปได้ เลยได้แต่ไล้ลิ้นเลียไปมาอยู่อย่างนั้น โดยเฉพาะส่วนปลายที่ผมชอบลงลิ้นเย้าแหย่กับมันเป็นพิเศษ

ผมเล่นกับมันได้ไม่นานคนตัวใหญ่กลับดันตัวให้ผมนอนราบไปกับเตียง มือร้อนลูบไล้ บีบคลึงไปทั่วทั้งตัว เรียวขาขาวถูกแยกออกกว้างแล้วดันให้พาดไว้บนบ่าแกร่ง เจ้าตัวก้มลงเลียขาอ่อนเบาๆแต่เล่นเอาผมขนลุกเกลียว ด้วยความเสียว  

‘อ๊ะ!! อ๊ะ อ๊า!!’

ส่วนอ่อนไหวถูกครอบครองด้วยริมฝีปากร้อนก่อนจะรูดรั้งขึ้นลงแรง เสียงดังจ๊วบจ๊าบ ตัวผมกระตุกแอ่นสะโพกเข้าหาร่างสูงอย่างห้ามไม่อยู่ รู้สึกดีจัง ลิ้นร้อนลามเลียเกี่ยวกระหวัด ความเสียวซ่านที่ร่างสูงปรนเปรอให้ทำเอาผมบิดตัวไม่ติดที่นอน ครางเสียงดังลั่น

‘เพซ เพซซ!!!!อ๊า!!!!’

มือเรียวขยุ้มกลุ่มผมคนร่างสูงอย่างแรงกดลงไปให้ลึกพร้อมเด้งสะโพกสวนกลับไป เกร็งตัวแน่นเมื่ออารมณ์ขึ้นถึงขีดสุด ก่อนจะทิ้งตัวลงบนที่นอน หายใจหอบถี่

ร่างสูงเก็บทุกหยาดหยดกลืนลงไปก่อนจะเงยหน้าขึ้นแลบลิ้นเลียตามมุมปาก มองแล้วเอ็กซ์สุดๆ ฝ่ามือร้อนดันต้นขาให้อ้ากว้างก่อนจะส่งนิ้วสอดเข้ามาช่องทางด้านหลัง ชักเข้าออกเบาๆ เนิบๆ จนครบสามนิ้ว ปลุกกระตุ้นอารมณ์ความต้องการผมให้ตื่นขึ้นมาใหม่อีกครั้ง ผมบิดตัวเพราะความเสียวแต่มันรู้สึกว่ายังไม่พอ ต้องการ...อยากได้อะไรที่มากกว่านี้...

‘....เพซ มะ...ไม่เอานิ้ว แล้ว’

‘หืม???...หึหึ แล้วอยากได้อะไรครับ’

‘ไม่...ไม่ไหวแล้ววว...อ๊ะ มัน...เสียว’

เงาคนข้างบนทาบทับลงมาพร้อมส่วนแข็งแกร่งกดคลึงวนรอบปากทางไปมาจนน้ำจากส่วนปลายเยิ้มเปียกหว่างขาไปหมด ก่อนจะกระแทกลงยัดพรวดเข้ามารวดเดียวหมด  ผมไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด ร่างสูงครางซี๊ดแบบปลุกอารมณ์ผมสุดๆ

‘เหี้ยเอ้ย ไม่ไหวแล้ว...’ มือใหญ่จับบั้นท้ายผมพร้อมขยำอย่างแรงกระแทกลงแรงๆจนสุด

‘อ๊า!!!’

‘...อ่า เสียวสุดๆ ซี๊ดดดด’

‘อ๊ะ!!!อ๊ะ!!อ๊า!! แรงอีก เอาแรงๆ!!!’

พูดยังไม่ทันขาดคำร่างสูงกระแทกใส่มาไม่ยั้งเหมือนรอเวลานี้มานาน เร่งจังหวะหนักๆขยับรัวเร็วอย่างแรง ใส่ไม่ยั้งจนครางลั่นห้อง หัวเตียงชนกับผนังห้อง กึกๆๆๆๆ เตียงลั่นเอี๊ยดอ๊าด

‘อ๊า!!! อร๊างงงงงงง...’

‘อ่า...สุดยอด ตอดแรงชิบหาย!!!’

‘อ๊ะ อา..แตก จะแตกแล้ววววว ..อ๊า!!!’

‘อืมมม..อีกนิด อ่า...’

ผมยกแขนขึ้นกอดร่างสูงจิกเล็บข่วนแผ่นหลังตามอารมณ์ เพซเร่งกระแทกสะโพกลงมา อีกฝ่ายกอดผมแน่น เมื่อถึงจุดสูงสุดผมปล่อยออกมาเลอะเต็มหน้าของแกร่ง

‘ซี๊ดดดดด...แบบนั้นแหละ...ดี...ดีมาก อ่า...’

คนข้างบนกระแทกแรงๆเข้ามาอีกอึดใจหนึ่ง ก่อนจะปล่อยน้ำอุ่นร้อนเข้ามาในตัวผม อุ่นวาบไปถึงช่องท้อง น้ำสีขาวขุ่นไหลย้อนออกมาเปียกหว่างขาเต็มไปหมด เราทั้งคู่หอบหายใจถี่

ได้จังหวะผมผลักร่างสูงพลิกกลับไปนอนอยู่ข้างล่างแทนแล้วขึ้นคร่อมทันที มือใหญ่ไล้โครงหน้าผมเบาๆไม่มีท่าทีตกใจกับการกระทำของผมเท่าใดนัก

มือผมหยุดฝ่ามือนั้นไว้พลางแลบลิ้นเลียตามปลายนิ้วของอีกฝ่าย พลางบดสะโพกตัวเองลงไปกับส่วนแข็งแกร่ง

‘...หึหึ’ร่างสูงยิ้มแสยะก่อนจะเด้งเอวสวนกลับมา

บทรักบทใหม่เกิดขึ้นซ้ำวนเวียนไปมา พวกเราทั้งคู่อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

ตราบใดที่ยายังไม่หมดฤทธิ์

ไม่มีใครรู้ว่าผมถูกกักขังอยู่ในห้องนั้น

ด้วยยาและเซ็กส์

ถูกกระทำอยู่แบบนั้นเกือบสองอาทิตย์

เหมือนตายแต่ก็ไม่ตาย

ผมเจ็บ...ทรมาน

ไม่มีใครมาช่วย...

เฮือก!!!!!!!!!!!!

...ผม...ฝัน

ฝันถึงเหตุการณ์เวรๆนั่นซ้ำแล้วซ้ำเล่าแทบทุกคืน...

ยกหลังมือขึ้นปาดเหงื่อที่ไหลซึมออกมาตามหน้าผาก หัวใจเต้นตุบๆถี่รัว น่ากลัวจนคิดว่าเป็นเรื่องจริงเกิดขึ้นซ้ำสอง มันเป็นอดีต อดีตสุดแสนจะรังเกียจที่เป็นเหมือนรอยสักติดตัวไปชั่วชีวิต!!!

“สะดุ้งตื่นแบบนี้ ฝันถึงกูหละสิ”

ผมหันขวับเมื่อได้ยินเสียงหมาเห่าในห้อง ไอ้เพซยืนกอดอกพิงประตูส่งยิ้มมาให้ ยิ้มหาพ่อง สัด!!! (เอิ่ม..พ่อมันกะมึงก็คนเดียวกัน)

“เสือก!!! ออกไป!!!”

ผมมองนาฬิกาบอกเวลา 7 โมงกว่า ป่านนี้แม่คงเตรียมกับข้าวอยู่ที่บ้านใหญ่ ถึงได้ปล่อยไอ้เพซเข้ามาถึงห้องนอนผมได้ ลืมตาตื่นมาก็เจอเหี้ย วันนี้ทั้งวันคงเจอแต่เรื่องเหี้ยๆแน่นอน

“คิดว่าเรื่องเมื่อวานกูจะปล่อยไปง่ายๆหรือไง”

ผมมองข้อมือมันที่มีผ้าพันแผลปิดไว้ ก่อนจะยิ้มร้าย กูกรีดผิดที่สินะ น่าจะเอาเศษแก้วเมื่อวานปาดคอแม่งให้ถึงหลอดลม จะได้ตายๆไปซะ

“หึ กูไม่น่าใจดีปล่อยให้มึงรอดมาเห่าหอนให้กูฟังเลยนะ”

ร่างสูงคิ้วกระตุกก้าวพรวดพราดเข้ามาประชิดตัวทันที มือใหญ่ผลักไหล่ผมกดลงกับพื้น เหมือนโดนตอกหมุด  ลำคอถูกคว้าไว้แล้วบีบแน่น สายตาโกรธแค้นส่งมาพร้อมแรงบีบราวกับจะให้มันแหลกคามือ ผมดิ้นรนขัดขืน พยายามตะเกียกตะกายคว้าออกซิเจนไว้ให้มากที่สุดเมื่อเริ่มหายใจไม่ออก ยกมือขึ้นข่วนไปเต็มแรงๆที่คออีกฝ่าย

“พี่เพ พี่เพตื่นหรือยัง”

เสียงอควาดังขึ้นอยู่อีกฟากของประตู พร้อมแรงเคาะที่ประตูเบาสองสามครั้ง เป็นเหมือนระฆังช่วยชีวิต มือใหญ่คลายออกจากลำคอพลางกระซิบเสียงเหี้ยม ก่อนจะเดินออกจากห้องไป

“วันนี้เตรียมรับของขวัญจากกูดีๆหละ”

กลับไปอ่าน+เม้นhttp://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=934741&chapter=4

NC-Because i'm sadism:Nightmare&Beginning in the past

Nightmare&Beginning in the past(NC)

posted  by plattinum

‘พี่ครับ รอผมด้วย’

‘เพซตามมาสิ เร็วเข้า’

เสียงเด็กผู้ชายตัวน้อยสองคน วิ่งไล่ตามเครื่องบินบังคับสนุกสนาน รอยยิ้มใสซื่อมีความสุข ทำไมกันทั้งที่เมื่อก่อนยังเป็นน้องชายที่แสนดีของเขาแท้ๆ เพราะอะไรเรื่องมันถึงกลายเป็นแบบนี้ จุดเริ่มต้นที่พลิกผันเรื่องทั้งหมดมันคงจะเป็นตอนนั้นสินะ มันเป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์และความรู้สึกที่มีให้กับน้องชายสุดที่รักไปชั่วชีวิต!!!

วันนั้นผมจำได้

 จำมันได้ไม่มีวันลืม!!!!!!!!

...สามปีที่แล้ว

ตอนที่อยู่ม.6 ผมจำได้ว่าดีใจแค่ไหนที่สอบติดคณะแพทย์ศาสตร์ เย็นวันนั้นผมรีบกลับมาหาแม่ เพื่อจะบอกว่าผมสอบติดแล้ว รีบวิ่งเข้าบ้านหลังเล็กโดยไม่ทันได้ดูว่าแท้จริงแล้วไม่มีใครอยู่เลย

‘อ้าวเพซ แล้วแม่พี่หละ’

ผมไม่ตกใจหรอกที่เพซมานั่งรออยู่ในบ้านหลังเล็ก ในเมื่อคนตัวสูงกว่าก็มาเป็นประจำ ให้สอนการบ้านให้บ้าง ชวนไปเล่นเกมบ้าง วางแผนแกล้งอควาบ้าง ความจริงน้องชายผมนี่มันแสบตั้งแต่เด็ก

‘ไม่มีใครอยู่หรอก ไปอังกฤษกันหมด’

แม่ผมเนี่ยนะจะไปต่างประเทศ ท่านเป็นคนติดบ้านจะตาย แต่ผมว่าคงเป็นเรื่องสำคัญจริงๆไม่อย่างนั้นแม่ผมคงไม่ยอมไปด้วยหรอก

‘...แล้ว’

‘อควาก็ไปด้วย เห็นว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับธุรกิจกับพินัยกรรมไรสักอย่าง’

‘นี่...’

‘...หืม’

‘สอนการบ้านหน่อย’

‘มาดิ’

‘หนังสืออยู่ที่ห้อง ไปสอนที่นู่นสิ’

ถ้าจะสังเกตสักนิด ในประโยคที่เพซคุยมันไม่เรียกผมว่าพี่เลยสักคำ ถ้ามองหน้าของอีกฝ่ายบ้างจะได้เห็นว่าสายตาที่เคยรักและเคารพผมมันไม่มีอีกต่อไปแล้ว

มือใหญ่เข้ามาคว้าข้อมือผมให้เดินตามไปบ้านใหญ่ คนตัวสูงก้าวขายาวๆโดยไม่สนว่าผมจะเดินทันไหม แรงบีบจากฝ่ามือที่ใหญ่กว่าเพิ่มแรงลงบนข้อมือผมขึ้นเรื่อยๆจนรู้สึกเจ็บ

‘เพซ พี่เจ็บ’

ผมพยายามจะดึงแขนตัวเองให้หลุดจากการเกาะกุม แต่ยิ่งเหมือนหนีเท่าไร แรงบีบก็มากเพิ่มเท่านั้น เพซไม่หันมามองผมสักนิดไม่ว่าผมจะขัดขืนยังไงคนที่เดินนำหน้าไม่มีท่าทีสะทกสะท้านลากผมเข้าห้องนอนของตัวเองไปจนได้

‘โอ๊ย!!! เจ็บนะเว้ย ไอ้บ้าเพซ ทำไรเนี่ย’

‘อย่าสำออย’

ผมเงยหน้ามองน้องชายตัวเองอย่างไม่เชื่อว่าจะได้ยินคำนี้ออกจากปาก และแทบจะไม่เชื่อสายตาตัวเอง เมื่อเพซมองผมกลับมาด้วยแววตาจงเกลียดจงชังและเคียดแค้นผมขนาดไหน!!!!

‘ทำไม...’

‘หึ เพราะมึงจะไม่ใช่พี่กูอีกต่อไปแล้วหนะสิ’

ผมงงและสับสนไปหมด อะไรและทำไมถึงทำให้เพซน้องชายของผมเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ ขณะที่ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก มือใหญ่กระชากตัวผมแล้วเหวี่ยงไปบนเตียงอย่างแรง ทำเอาจุกเพราะแรงกระแทก พอตั้งสติได้ รีบคลานหนีลงจากเตียง แต่ดูเหมือนจะเปล่าประโยชน์ เมื่อคนตัวสูงคว้าข้อเท้าผมไว้แล้วดึงพรืดเดียวก็กลับมานอนที่เดิม เพซถอดเนคไทจากเสื้อนักเรียนออกมามัดข้อมือข้างขวาผมไว้กับหัวเตียง เหมือนตัวเองจะรู้ว่าต่อไปจะต้องเจอกับอะไร ความกลัวแล่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ทั้งที่เป็นผู้ชายเหมือนกันแท้ๆ แต่ทำไมผมถึงสู้แรงคนร่างหนาไม่ได้เลย

‘จะทำอะไร ปล่อย!!!!’

‘อยู่เฉยๆ!!’

‘อย่า!!!’

‘…ก็รู้นี่ว่ากูจะทำอะไร จะถามทำไม’

‘เพซ ทำไมทำกับพี่แบบนี้...’

‘มึงไม่ใช่พี่กู!!!!!’

มือใหญ่ผลักไหล่ผมให้นอนหงาย พร้อมกับเสียงหัวเราะเหยียดๆ ผมอยากจะถามว่าทำไมทำแบบนี้...เกิดอะไรขึ้น...ผมทำอะไรผิด ผมไม่ใช่คนอ่อนแอ แต่การที่คนในครอบครัวซึ่งเป็นคนที่ผมไว้ใจมาก เอาความรู้สึกที่มีให้ย้อนกลับมาหักหลังกันแบบนี้ ผมเจ็บ เจ็บมาก ของเหลวใสๆอุ่นร้อนไหลซึมออกมาจากหางตา

ฝ่ามือร้อนไล้ขึ้นมาตามโคนขา สัมผัสจาบจ้วงขยับขึ้นมาบริเวณขาอ่อน ผมดิ้นหนีพลางใช้เท้าถีบออกไปเต็มแรงจนโดนท้องคนที่คร่อมตัวผมอยู่เต็มๆ

พลั๊ก!!!!

‘สัด!!! ชอบแบบแรงๆทำไมไม่บอกกูดีๆครับ’

อึ๊ก!!! คนตัวสูงสวนหมัดใหญ่กลับมาเต็มแรงจนแก้มขวารู้สึกชา แต่รับรู้ได้ถึงกลิ่นคาวเลือด ปากแตกแน่ๆ

‘...ย..ฮึก...อย่านะ’

‘อยู่นิ่งๆสิครับ จะได้ไม่เจ็บ’

มือใหญ่กดตัวผมให้แนบลงกับเตียงผมใช้แรงเฮือกสุดท้ายเพื่อให้หลุดจากการเกาะกุมแต่สิ่งที่ได้กลับมากลับเป็นหมัดหนักๆ กระแทกเข้าที่ท้องจนจุก เข็มขัดนักเรียนถูกปลดออกอย่างรวดเร็วก่อนที่มือใหญ่จะกระชากเสื้อนักเรียนจนขาดตามไปกับกางเกง เพราะเจ็บจนจุก ไม่สามารถขัดขืนอะไรได้เลย

‘อย่านะเพซ...ฮึก พี่ขอร้อง’

นิ้วเรียวไล้ตามโครงหน้าพลางเกลี่ยเช็ดน้ำตาให้ ผมรู้สึกขยะแขยงจนแทบจะอาเจียนออกมา ผมรังเกียจสัมผัสแบบนี้

‘...ไม่รักผมแล้วหรอ’

น้ำเสียงแผ่วๆกระซิบข้างหูพร้อมความสัมผัสเปียกชื้นไล้เลียใบหู ผมส่ายหัวรัวๆทั้งปฏิเสธกับคำพูดเหล่านั้นและหลีกหนีการกระทำที่น่ารังเกียจ น้ำตาผมไหลรินไม่ขาดสาย ไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้น

‘ช่วยด้วย!!! ใครก็ได้ ช่วย!!! อื้ออออออ!!!!’

มือใหญ่บีบท้ายทอยผมให้หันหน้าไปรับจูบจากคนร่างสูง ริมฝีปากบดเบียดเข้าหาอย่างรุนแรง ผมพยายามเม้มปากเอาไว้แต่สุดท้ายแล้วก็ทนแรงบีบท้ายทอยไม่ไหวยอมอ้าปากออก ลิ้นร้อนสอดเข้ามาไล้เลียตวัดปลายลิ้นอย่างเอาแต่ใจ ควานไปทั่วทั่งโพลงปาก จูบที่รุนแรงและเรียกร้อง ริมฝีปากที่เบียดแล้วแนบบดขยี้ไปมาจนผมแสบไปหมด ยิ่งตัวเองขัดขืนมากเท่าไร ก็ยิ่งเจ็บตัวมากเท่านั้น

ริมฝีปากกับลิ้นร้อนผละออกจากปากผมกดจูบไล่ลงมาถึงต้นคอ ดูดเนื้ออ่อนจนเกิดเป็นรอยแดง ผมได้แต่ดิ้นรนขัดขืนให้หนีพ้นจากความน่าขยะแขยงนี่ แต่ไม่เป็นผลในเมื่อข้อมือถูกมัดไว้ด้วยเนกไทที่ยิ่งผมดิ้นเท่าไรแรงเสียดสีจากเนื้อผ้าบาดเข้าข้อมือเจ็บแสบไปหมด

‘...หึ’

เสียงหัวเราะดูถูกจากคนที่ฝากรอยโสโครกพวกนี้ดังขึ้นข้างหูเมื่อเห็นว่าผมไม่สามารถหนีไปไหนได้

‘โอ๊ย!!!’

ฟันคมกัดเข้าที่ต้นคอผมอย่างแรงแล้วลิ้นร้อนๆนั้นเลียทับรอยฟันนั้นไปอีกที ทำแบบนั้นย้ำๆซ้ำๆ บดจูบ ซุกไซร้ ริมฝีปากกับจมูกโด่งขบเม้ม ดูดดึงแรงๆสร้างรอยใหม่ซ้ำรอยเก่าไปทั่วทั้งตัว ทั้งเจ็บ ทั้งแสบ น้ำตานองหน้า

ร่างสูงลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าตัวเอง ปลดปล่อยความแข็งขืนออกมาจากกางเกงก่อนจะใช้ริมฝีปากฉีกซองถุงยางออกแล้วสวมลงเข้ากับแกนกลาง พลางเดินเข้าหาผม

‘ถ้าเกร็ง รู้ใช่มั๊ยว่ามันจะเป็นยังไง’

ความกลัวแล่นริ้วขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่  ผมส่ายหน้ารัว ตัวสั่น น้ำตาไหลพราก ไม่เคยกลัวอะไรอย่างนี้มาก่อนในชีวิต ขืนตัวถอยหนี หลังที่ชิดหัวเตียงแล้วแนบชิดยิ่งขึ้นไปอีก

มือแกร่งจับต้นขาผมไว้แน่น บีบบังคับให้แยกออกจากกัน ก่อนจะจับเรียวขาผมพาดลงบนบ่าไว้ข้างหนึ่ง ผมรับรู้ได้ถึงส่วนแข็งแกร่งที่ดุนดันอยู่ที่ช่องทางด้านล่าง ร่างหนาไม่แม้จะเล้าโลม หรือเบิกทางก่อนแต่ยัดเหยียดแก่นกายเข้ามา

‘โอ๊ยยยยยยยยยยยย!!!!!!!! เจ็บ!!! เพซพี่เจ็บ!!!!!’

‘อย่าดิ้น!!!’

‘เอาออกไป!!! ฮึก...’

คนที่ทาบทับอยู่ด้านบนยังคงเบียดส่วนแข็งแกร่งลงมาโดยไม่สนใจว่าผมจะเจ็บมากแค่ไหน ร่างกายรับรู้ได้ว่าช่องทางด้านล่างเริ่มปริแตกของเหลวสีแดงสดไหลเปราะผ้าปูที่นอนเป็นดวงๆเพราะรับขนาดสิ่งแปลกปลอมนั้นเข้ามาไม่ไหว มันปวดหน่วง จุกจนต้องนิ่วหน้า นิ้วเรียวเกร็งจนขึ้นข้อขาวขยำผ้าปูที่นอนอย่างแรงจนยับย่น ทั้งร่างกายและความรู้สึกเหมือนถูกเอาตีนเหยียบขยี้จนแหลกไม่เหลือความรู้สึกดีๆ

‘อ่า เสียวชิบหาย...’

เมื่อสะโพกแกร่งกดส่วนแข็งแกร่งเข้ามาจนมิด ก็ขยับถอยออกไปจนสุดแล้วกระแทกกลับเข้ามาใหม่ด้วยความเร็วและแรง แล้วค่อยๆเร่งจังหวะเร็วขึ้น ถอนออกเกือบสุดแล้วกระแทกเข้ามาจนมิด

 มือหนายึดเอวผมไว้แล้วส่งแรงเข้ามาเรื่อยๆ แรงขึ้นๆตามลำดับ ขยับกายกระแทกกระทั้น จนเตียงกระทบกับผนังห้อง กึกๆๆๆๆ คนตัวสูงหายใจหอบด้วยแรงอารมณ์

‘พะ...พอ..หยุดเถอะ...ขอ..ร้อง’

ต่อให้ร้องไห้อ้อนวอนแค่ไหนคนตรงหน้าไม่เคยสนใจมันเลยสักครั้ง แต่กลับกระแทกตัวเร็วแรง รัวๆ ไม่ยั้ง จนร่างกายผมขยับโยกตามแรงดิบเถื่อนที่ร่างหนาโหมแรงใส่มาไม่หยุด

ร่างหนากระแทกตัวเข้ามาอย่างดุดันไม่นานก็ปลดปล่อยเต็มช่องทางของผม

‘ฮึก..ฮือออ...อื้อออออออ’

‘หุบปากสักที น่ารำคาญ’

ร่างสูงเอื้อมมือปิดปากผมไว้แน่น ก่อนที่จะเริ่มขยับส่วนล่างเข้าออกอีกครั้ง ผมส่ายหน้าหนีอย่างรุนแรงบ่งบอกว่ากำลังปฏิเสธ แต่ก็ไม่สามารถหยุดแรงปรารถนาของอีกฝ่ายได้

‘อื้อออออ!!!!..อื้ออออ!!!!!!!!!’

‘...หึ จากนี้ไปมึงเป็นของกูคนเดียว....’

เป็นเพราะผมช็อกจนสลบไปก่อน ไม่ได้รับรู้ถึง คำบางคำ ที่ส่งออกมาจากปากร่างสูง

วันนี้มึงมีความสุขกับร่างกายกูมากเท่าไร ทำกูเจ็บเท่าไร

มึงต้องเจ็บว่ากูเป็นร้อยเท่า!!!!!!!!!

กูเกลียดมึง!!!!!!!!!!!!!!!!!

กลับไปอ่าน+เม้นที่http://my.dek-d.com/so_phantom/story/viewlongc.php?id=934741&chapter=3